مادر !   طلوع  روشن صبح  سعا د تی

گل خوشه ها ی خرمن  لطفی  ،  عنا یتی  

ما د ر  !   چو  وا ژ ه ها ی نما ز ی  به شهر عشق

مفهو م آ یه ها ی خدا یی  ،  طرا و تی

ما د ر  !  تو شا ه بیت  لطیفی  د ر ا ین غز ل

با غ صفا و مهر  و سخا یی ،  مروّ تی

ما د ر !  بکوه طو ر  شنید م  نو شته ا ند

کز  جلو ه ها ی قد س شکیبی  ،  شها متی

ما د ر !  کتیبه  ها ی  بلو ر ین  عمر من

د ر  د ست ها ی تو ست  ، شکو ه ِ ا جا بتی

ما د ر !  در ا ین زما نه  که  سر د ا ست  و  بی و فا

آ غو ش  پر نوا زش  گر می  ،  طها رتی

غم  نیست  گر که خا طره ها  پر کشید ه اند

چو ن خو د شکو ه خا طره ا ی ، بی  نها یتی

ما د ر !  کد ا م  وا ژه  توا ند  تو را  ستو د

چو ن سوره ها ی گلش سبز  رسا لتی

ما د ر !  تما م غصه  عا لم کشید نیست