محمـــد زرگرپــور
ا
حسا س
تشنه
ام من ،
تشنهِ د
یدا ر ِ یا ر
آ ن
عروسِِ خوشِِِِِِِِ
ِ زبان ِ گل تبا ر
آ ن همـــــاغوش ِ
نسیمِ ِ صبحگا ه
نا ز بو ی ِ غنچه پو
شِ ِ
ا ز بها ر
آ رزو یــم ا
ز جــــما ل ِ زند گی
نر گــس ِ چشـــما
ن مســت بیقرا ر
نه خما رم ،
نه به مستی
کرده خو
غم قـــرینم
، عا
قبت بر چوبد ا ر
نــه بــه شــهر
ِ آ شــنا یی بی نشا ن
نـــــــه ا
ســــیر عقـــده ها ی بیشما
ر
محـــــو
حسنم ، کی
هوس
آ لوده ام
شــهر
شوقم ،
چون طلا ی بی عیا ر .
بیقرا ری
د ل تنـــــگ و
بغضی
شـــبا نه
گرفتـــه به تیر ِ ســـــکوتم
نشــــا نه
نه ذ کروفغا نی ، نه کشف وحضوری
نه برقی ز جــا م
مــی عا
ر فا نـــه
جـــد ل ها بـه پا
دا شت مرغ
خیا لم
در آ ن بــزم بیـــــرنگی
و بیــکرا نه
چه گویم که د
رد یم عمری سرا سر
ســـراپـــــا شـــــرا
ر ِ غمی نا شیا نه
غزل کرده
صید م به
طرح فــسو نی
کــه با لــد
ز خا مــو شــیِ ِ
عا شقا نه
تـــو را مـــهر خـــوا نم بــه
ا مید
آ نی
کـــه تــا بی
همیــشه بــر
ا ین آ شیا نه
.
سخا و تی ست در
ا ند ا م تخم
که سبز گرد د و گل
بخشد و صفا پا شد
و
ا ی د ر یغ ... از
من و تو
بقد
ر تخم
نیا ر زیم
.
به ا
رث
نا مۀ آ
د م نوشته اند
روز
ا ز ل
خا
ک ، منقول
ا
ست
به هر کجا
که تو با شی
و آ سما ن و
خد ا
زمین
به ا رث
تو در هر قبیله ا ی ثبت
ا
ست .