مرگ حرف می زند : تاجری دربغداد روزی غلام خود را برای خرید به بازار فرستاد. پس از سپری شدن مدت زمانی کوتاه ، غلام برگشت . غلام درحالی که رنگش پریده بود وازترس می لرزید، گفت:

" خداوند ِ من ، چند لحظه پیش ، در ازدحام بازار زنی مرا تنه زد. وقتی به دقت نگاه کردم ، ناگهان دریافتم که این مرگ بود که ، درهیأت زنی ، به من تنه زده است .مرگ درمن خیره شد وحرکتی تهدید آمیز کرد. حالا ، اسپت را دراختیارم قرارده تا من از شهر بگریزم واز دست تقدیر فرار کنم . من به سامرا خواهم رفت ودر آنجا مرگ مرا پیدا نخواهد کرد ."

تاجر اسپ خود را در اختیارش گذاشت. غلام سوار اسپ شد وبا مهمیز بر پهلوی اسپ کوفت وبه تندی تمام به جلو تاخت . پس از آن ، تاجر به بازار رفت . مرا درمیان جمعیت دید. سویم آمد وپرسید :

" وقتی امروز صبح غلام مرا دیدی، چرا با حرکتی، وی را تهدید کردی ؟ " من پاسخ دادم :

" آن حرکت برای تهدید وی نبود، بلکه نشانه ی حیرت واعجاب خودم بود. من ازینکه او را در بغداد می دیدم متعجب شدم ، زیرا قرار است امشب او را در سامرا ملاقات کنم ."

نقد وآرمان شماره ی(2)

پاییز1374