|
حقیقت تلخ است توقیف متصدی برنامۀ حقیقت تلویزیون آریانا ، دقیقاً بمثابۀ واکنشی دولتیان، علیه فرهنگ بازخواستگرانه وطرح سوال وآزادی پرسشها است. |
|
آنچه در28 جولای، برسرنصیرفیاض آمد، اتفاق پایان یافته، آخرین و به تکرارنشستهیی نتواند بود . این حرکت مقامات دولتی، به ویژه نیروهای اجرایی و کارگزار امنیتی آن، دنبالۀ اجرای سیاست های استبدادی ودلبستگان کنونی آن است. این حرکت نشان میدهد که میراث برداران تاریخی سیاست سانسور، تخویف وارعاب، حاضر نیستند باپیشینه های شناخته شده و زیانبارمقاطعه کنند. جزاندک زمانی که جامعه ما، روزنه ها و جلوه های ازادی بیان را در ابتدایی ترین شکل آن به آزمون نشست، در دگر زمانه ها، سیلی از سخن تراکم کرده را درسینه ها ی ناراضییان، منتقدان و سخنداران و اندیشمنندان مینگریم. سیاست های استبدادی دولت های چند دهۀ پسین، بهترین گواه زیانباری وآسیب رسانی در حوزه سلب آزادی مطبوعات نیزبوده اند. گروه کوچکی با خشم و قهر و بنیانگزاری نهادهای خشم آمیزدولتی، نه تنها دهن ها را بستند و قلم ها را شکستند؛ بلکه مرتکب اعمال قبرستانآفرینی و سرانجام، جهت دادن مردم به سوی اعمال خشونت آمیزشدند. نبود فرهنگ اعتنأ به اعتراض و انتقاد، وارسی و بررسی اعمال دولتیان ستمگر از جانب دیگران و درعوض داشتن انحصار گزارش اوضاع و حال و احوال دردآمیز مردم همراه با تصویر غلط و دروغین، چهره یی از آن مظالم را نشان میدهد که نمی توان به محکومیت آن نپرداخت. با این هم ، در اوضاعی که دولتیان کنونی داد فرهنگ اعتنأ به آزادی بیان سرداده اند، می نگریم که روز تا روز تضییقاتی علیه گفتنیهای مردم بیشتر فراهم آورده می شود. توقیف متصدی برنامۀ حقیقت تلویزیون آریانا، دقیقاً بمثابۀ واکنشی دولتیان، علیه فرهنگ بازخواستگرانه و طرح سوال وآزادی پرسشها است. مشهور است که برنامه حقیقت در زمینۀ طرح سوالها وبحث با اولیای امورسهمی داشته است. دولتیانی که طی چند سال زمامدارای، آنهم با اتکأ به نیروی یک قدرت بزرگ جهانی، در ادهان وسیعترین اقشار مردم جامعه جای سرزنش بسیار یافته اند، از طرح سوال ها و طلب پاسخ ها هراس همیشگی دارند. آنها همه در چنین معاملاتی سهیم اند. از سوی دیگرنابکاری دولت و تشدید بحرانها، نبود اپوزیسیونی با پایه های اجتماعی واقناعی مردم، این خطر را بیش ازپیش، گوش آویزمیسازد که نظام جمهوری ریاستی، قدم بقدم خود رابرای سرکوب ناراضییان و دسترسی به ایجاد فضای خفقانزا نزدیکتر خواهد کرد. اما نباید ناامید بود ومخالفت هایی را که جامعۀ ما علیه چنین اقدامات و در دفاع از آزادی بیان دید، از دیده فرو گذاشت. دنبال کردن مخالفتها ودفاع ازآزادی بیان، ضمانت های امیدواربخشی تری را بار میاورد. خوشه
|
